Flimax Review
The Light Between Oceans
15 Feb 2017
The Light Between Oceans   
ขณะที่นั่งดูผู้เขียนรู้สึกตลอดเวลาว่าถูกผลักจากหนังโดยสไตล์การถ่ายทอดด้วยลีลาการกำกับและการแสดงอันสุดจะแหววหวาน ซึ่งก็เป็นสไตล์งานที่ไม่ถูกโฉลกด้วยมาตั้งแต่ไหนแต่ไรในรสนิยมส่วนตัว แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกความเข้มข้นของเรื่องราวดึงกลับไปให้ต้องจดจ่อสนใจว่าชะตาชีวิตของตัวละครจะลงเอยอย่างไร (ด้วยความที่ไม่ได้อ่านนิยายของ เอ็ม.แอล. สเตดแมน มาก่อน) จนรู้สึกว่าตัวเองถูกใจกับวิธีการผูกเรื่องมากกว่าองค์ประกอบเชิงภาพยนตร์ แต่เมื่อนั่งดูจนจบแล้วก็ต้องกลับมาพิจารณาอีกทีว่า ต่อให้โดยส่วนตัวแล้วเราจะไม่อินไปกับวิธีการถ่ายทอดแบบฉ่ำหวานเยิ้มน้ำตาลของ เดเรค เซียนฟรานซ์ กันอย่างไร แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาก็บรรจงทำออกมาได้ประณีตพิถีพิถันไม่แพ้ใคร จนต้องกลับมาถามตัวเองใหม่ว่า แล้วจะถือเป็นความผิดไหม ที่เดเรค เซียนฟรานซ์ จะนำเสนอหนังออกมาแบบนี้ และคำตอบที่ได้คือคงต้องหันมาโทษตัวเองที่ไม่อาจปล่อยใจให้คล้อยตามด้วยได้ทั้งที่ผู้กำกับก็ไม่ได้ทำผิดอะไร ส่วนที่ติดใจจริง ๆ คงอยู่ที่วิธีการร้อยเรียงเรื่องเล่าเสียมากกว่าที่รู้สึกว่ายังวางจังหวะจะโคนของเหตุการณ์ทั้งหมดได้ไม่ค่อยลงตัว 
   ‘กัลปพฤกษ์’



























ภาพโดย : 
https://goo.gl/LlX3fe